All is Lost , The Grey
موسیقی این دو فیلم را با هم مقایسه میکنم .
موسیقی فیلم خاکستری ساخته Marc Streitenfeld هستش . ایشون موسیقی متن فیلم های همچون Prometheus ، American Gangster را نیز در کارنامه دارد .
و فیلم دوم که آن هم در ساب ژانر بقا هستش فیلم All is Lost به کارگردانی J.C. Chandor با بازی رابرت رد فورد . از این کارگردان فیلم دیگری هستش که آن را هم دوست دارم A Most Violent Year .
موسیقی فیلم "همه چیز از دست رفته" ساخته Alex Ebert که که موسیقی ساخت فیلم دیگر این کارگردان که به آن اشاره کردم را نیز بر عهده داشته .
از لحاظ بار دراماتیک و طبعاً وظیفه ای که بر عهده آهنگ ساز هستش این دو فیلم با آن که هر دو به موضوع تلاش برای نجات در طبیعت میپردازند اما تفاوت های هم دارند . (افشای موضوع فیلم !)فیلم خاکستری داستان مردیست که زنش را که خیلی دوستش داشته بر اثر بیماری از دست داده . میخواسته خودکشی کند اما منصرف میشود و بعد یک حادثه هواپیمایی به همراه یک عده دیگر در دل طبیعت سردو برفی گرفتار گرگ ها میشوند و در نهایت بعد از کش و قوس های فراوان و کشته شدن تمام همراهانش در حالیکه از این عقوبت خسته شده جمله ای از پدرش را دو سه بار در فیلم تکرار میکند که میگوید هدف زندگی شاید این نباشه که قراره چی بشه بالاخره شاید مهم راه باشه و اینه که پیوسته بجنگی برای زندگی ! و کل فیلم چنین بنا شده تلاش برای بقا در اوج بی رقبتی برای زندگی اینکه شاید خود زندگی هدف هستش و اینکه ما این موضوع را فراموش کرده ایم . فراموش کرده ایم که خود زنده بودن هدف بزرگی هستش که میشود برایش جنگید . و البته موضوع اصلی اینکه موسیقی چه میگوید . موسیقی چنان بین یاس و نامیدی و تلاش و امید همچو رود در جریان هستش که نمیتوانم به هیچ وجه فیلم را بدون موسیقیش تصور کنم . موسیقی با تصویر هماهنگ میشود و در تفسیر جای جای فیلم به کمک تماشاگر می آید و لحظات فیلم را در خاطره میبرد .
ادامه دارد .... حال نوشتن برای فیلم All is Lost را ندارم ...