چه فرقی بین احساس شرم و احساس گناه هستش ؟ شرم احساسی هستش که از اهمیت طرز فکر دیگران درباره خودمون بهمون دست میده در واقع ربطی به خودمون نداره . احساسیت از اینکه کسی دیگه ای از حقیقتی بد درباره ما آگاه شده . اما گناه احساسی هستش که از وجود حقیقت و عملی اشتباه از جانب خودمون خودمون آگاه می شیم . احساس گناه درونی و فردی هستش و به دیگران ربطی نداره .
دیدید تو بعضی از ادارات و سازمان ها رو یه سری از دستشویی ها نوشته مخصوص پرسنل؟ یا بعضیاشون قفل شدند ! مشخه که کلیدش دست یکی از کارمنداست . اولین بار تو بیمارستان محل کارم با این واقعیت روبرو شدم که محل کارم سه مدل دستشویی داره! عمومی ، مخصصوص کارمندان و مخصوص پزشکان !!!
برای چنین اقدامی دلایلی وجود داره اینکه بسیاری از مردم در دستشویی های عمومی درستو حسابی بهداشت و رعایت نمیکنن . مراجعه کننده میاد و میره و زیاد براش فرقی نمیکنه که با یک دستشویی کثیف مواجه بشه چون واسه همیشه که نیست . اما کارمند محیط زندگی دومشه و میخواد تمیز باشه . اما من از زاویه دیگه ای میخوام به قضیه نگاه کنم .
برای من جالب بود که چنین تصمیمی هیچ موقع نمی تونست به ذهن من خطور کنه البته نه اینکه هیچ وقت خطور نکنه ! ولی نگاه من به همه چیز خیلی باکره هستش یا بود ! برای من جالب بود که میدیدیم یکی به ذهنش اومده بیا دستشوی رو اختصاصی کنیم . بیا در یک جای عمومی ، مثل خونه دستشویی خصوصی داشته باشیم . برای من همون قدر اداره بیگانه و یک جای عمومی هستش که برای یک مراجعه کننده البته باید اعتراف کنم الان به این شکل نیست . این نگاه که میشه منابع عمومی ضبط و خصوصی کرد میتونه خطرناک باشه . در واقع تو از روی قدرت این حقو برای خودت قائل میشی که با توجیحاتی منابع ای در اختیار سازمانه برای خودت انحصاری کنی . من که دارم جون میدم این حق منه . من رئیس اینام باید غذام با اونا فرق کنه ....
نمونه غذا در بیمارستان محل خدمتم رئیس بمارستانی بود که غذاش با پرسنل فرق میکرد و در بشقاب و دیس و این حرفا براشی سرو می کردند ! چرا ؟ کارمند کارمنده در سطحی متفاوت . اون کارمند دولته منم کارمند دولتم چرا غذای اون باید فرق کنه چون رئیس بیمارستانه باید غذای مرغوب تر و با کیفیت تری بخوره ؟ نه اینکه یه سری تفاوت ها نباید باشه و درست حرکت کردن در لبه توازن سخته . ممکنه سخت گیری زیاد موجب کشته شدن انگیزه بشه . و کسی رقبت برای پیشرفت نداشته باشه . اگه مدیریت مزایایی نداشته باشه انگیزه ایجاد نمیشه . ولی این تفاوت نباید تبعیض ایجاد کنه مخصوصا دریک ارگان دولتی . تفاوت میتونه در پرداخت ها باشه تفاوت میتونه در اولویت ها استفاده از بعضی تسهیلات باشه . متاسفانه در ایران مدیران در بخش دولتی این حقو دارن از منابع بر شخصی سازی محل کارشون بدون حساب و کتاب استفاده کنند . رئیس جدید میاد ، از این لپ تاپ خوشم نمیاد زیادی کهنه شده دستور خرید ... میزها و صندلی ها با یک تصمیم ساده عوض میشن .
این دید که میتونی خیلی چیزایی که به طور مستقیم و غیر مستقیم عمومی هستش برای خودت مصادره کنی در همه به یک میزان نیست . خود من جز این دسته نیستم .
مقاله ای در زومیت نوشته شده در مورد یافته جدید: الکل حتی بهمیزان کم نیز مضر است . در این مقاله نوشته شده که یافته های جدید نشون میده بر خلاف تحقیقات قبلی الکل مقدار کمش هم باعث میشه بیمارهای های مانند سیل اثرات شدید تری داشته باشن و نرخ مرگ و میر به صورت کلی بالا بره. ملت مسلمان سواستفاده گر هم به کامنتا حمله ور شدن که دیدید اسلام حرامش کرد حتا ذره ای !!!
بنده تحقیق کوچکی کردم و نتایج به این شکل بود که رومانی با میانگین طول عمر 72 سال بالاترین میزان مصرف الکل در بین همه کشورها داره . و اندونزی با میانگین طول عمر 67 سال یکی از پنج کشور با کمترین میزان مصرف الکل هستش . خب به سادگی مشخصه که میزان مصرف الکل دلیلی برای طول عمر بیشتر نیست و عوامل مهم تری بر سلامت یک جامعه اثر داره . عوامل مهمی مثل صطح استرس جامعه که عوامل زیادی درش دخیله . استرس عامل اصلی فشار خون و بیماری های قلبی عروقی هستش . عامل مهم دیگه غذاهای ناسالم هستش که باعث کلی بیماری های گوارشی و سرطان ها میشه . سیب زمینی آلوده، ذرت آلوده چای آلوده، آرد آلوده ، آب آلوده...