فیلم با یک موسیقی گیرا ، تمی ساده در یک فضای هارمونی دار شروع شد ، موسیقی آن چنان زیبا بود که خودم را برای یک فیلم زیبا آماده کرده بودم هرچند تضادی بین انتظار من و بازیگر نقش اول فیلم Dwayne Johnson وجود داشت ! بعدها در آخر فیلم پیشبینی این تضاد به واقعیت پیوست . این موسیقی با چنین فضایی ارزش بالاتری نسبت به خد فیلم داشت .
اما چیزی که فیلم را به همره موسیقیش فیلمی با ارزش یک بار دیدن می سازد (برخلاف موسیقی فیلم که تا حالا چنیدن بار گش داده ام !) داستان واقعی فیلم است .
داستان فیلم با پسری شروع که میشود که در دام دوست بزه کار خود می افتد . دوست او به جرم حمل و فروش مواد مخدر به دادگاه افتاده و برای تخفیف مجازات ناچار میشود که فروشنده دیگری را معرفی کند و او نیز برای رفیق خود که پسر نوجوان داستان باشد پاپوش درست میکرد و او را به زندان می اندازد . و اینجاست که پدر وارد میدان میشود . او به جای پسر خود که حاظر نمیشود چنین کاری بکند خود با پلیس وارد معامله میشود که در یک شبکه مافیاییی مکزیکی نفوذ کند و این چنین برای پسر خود آزادی بخرد .
فیلم به ظاهر باید دارای اکشن قوی باشد اما گویا داستان واقعی دست کارگردان را برای استفاده بهینه از Dwayne Johnson می بندد پس به ناچار دست به دامن یک موسیقی تاثیر گذار و تاکید بر رابطه عاطفی بین پدر و پسر و تلاش پدر برای بیرون آوردن پسر از زندان میشود چیزی که در صحنه های پایانی فیلم به خوبی پیداست ...
موسیقی فیلم کاریست از آنتونیو پینتو ، اگر بخواهیم در سابقه آهنگ سازی او برای فیلم اشاره ای داشته باشیم باید از فیلم هایی هم چون City of God ، Perfect Stranger ، Lord of War نام ببریم در کل موسیقی این فیلم خاطره این فیلم را در من زنده نگه خواهد داشت ...
