خوشبختی
ولی ما بیشتر مقلدیم تا آفریننده . اما در جایی که ما زندگی میکنیم احساسات ما به شکل رقت انگیزی بازتابی از احساسات دیگران میشود و کورکورانه امیال و آرزو های دیگران را در خود می پرورانده و بروز میدهیم . هر آنچه می بینیم و می شنویم بدون کم و کاست میشود همان چیزی که میخواهیم . البته هستند کسانی که میدانند در این دام افتاده اند ولی توانایی مخالف ندارند چون به شکل تاسف باری چیزی برای جایگزینی و دفاع ندارند .
اما بدتر از آن ترسویی میشود چون من که میدانم چه میخواهم ولی با دستان خود در حال خفه کردن خود هستم .